تبلیغات
مجله اینترنتی جوان آنلاین - مطالب هفته اول اسفند 1391

اگر تخمك لقاح یافته در هر جای دیگری غیر از داخل رحم جایگزین شود، بارداری نابجا یا خارج از رحم اتفاق می افتد. حدود 50 درصد حاملگی ها به اینصورت پایان می یابند.

 

در حالت عادی بعد از اینكه تخمك بارور می شود به حركت خود كه از تخمدان شروع شده بود ادامه می دهد تا از لوله به رحم برسد و بر روی دیواره حفره رحمی جایگزین شود. اگر به دلایل مختلف مثل تنگی لوله های رحمی بر اثر چسبندگی ناشی از عفونت یا جراحی های شكمی این حركت متوقف شود، تخم لقاح یافته ممكن است در محل تنگی لانه گزینی كرده و به رشد خود ادامه دهد. از آنجا كه اكثر بارداریهای خارج رحمی در یكی از لوله های رحم رخ می دهند آنرا بارداری لوله ای نیز می نامند. با احتمال بسیار كم ممكن است بارداری خارج رحمی در محلهای دیگری نیز دیده شود. سایر مكان های احتمالی جایگزینی عبارتند از : تخمدان، دهانه رحم و یا بخش های دیگر شكم، در موارد نادر همراه با یك بارداری رحمی یك تخم دیگر نیز در جایی خارج از رحم جایگزین می شود؛ البته این اتفاق در IVF كه تخمكها بطور مصنوعی لقاح یافته و به داخل رحم تزریق می شوند دیده می شود.

 

هیچ راهی برای جابجایی محل تخم و انتقال و كاشتن آن در رحم وجود ندارد بنابراین تنها راه درمان ختم حاملگی است. اگر بارداری خارج رحمی به موقع تشخیص داده نشود و مورد درمان قرار نگیرد، با رشد سلولی و بزرگ شدن جنین احتمال پارگی لوله های رحمی وجود دارد. این واقعه با درد شدید و خونریزی همراه است و یك اورژانس پزشكی محسوب می شود. متاسفانه در چنین حالتی آسیب جدی یا از دست دادن كامل لوله رحمی اتفاق می افتد.  در این شرایط اگر درمان سریع مقدور نباشد خونریزی شدید داخلی حتی منجر به مرگ نیز خواهد شد.

 


چه عواملی می تواند خطر بارداری خارج رحمی را افزایش دهد؟

بارداری خارج رحمی در هر خانم در دوره فعالیت جنسی ممكن است رخ دهد، اما بعضی شرایط احتمال وقوع آنرا افزایش می دهد.

 

در 10 سال گذشته، تعداد بارداری های خارج رحمی تقریبا سه برابر شده است و اگر شما شرایط زیر را داشته باشید این احتمال بالا می رود:

 

* بارداری بعد از بستن لوله ها (یك جراحی برای جلوگیری از باردرای دائم)


* انجام هر نوع عمل جراحی در ناحیه لگن. بخصوص اگر بعد از بستن لوله های رحمی با انجام یك جراحی دیگر اقدام به باز كردن آنها كرده باشید این خطر بسیار زیاد است. با این حال بعد از جراحی های كیست تخمدان و فیبروم، برداشتن آپاندیس، یا حتی سزارین قبلی این احتمال بالا می رود.


* سابقه بارداری خارج رحمی


* اگر مادر شما حین بارداری شما داروی دی اتیل استیل بسترول یا DES مصرف كرده باشد.

 

* اگر در حین داشتن IUD باردار شده باشید. معمولا IUD یك روش خوب جلوگیری از بارداری است و تا 99 درصد مانع از بارداری می شود. نكته مهم این است كه اثر جلوگیری آن در بارداری های داخل رحمی است. بنابراین وجود IUD باعث بارداری خارج رحمی نمی شود بلكه اگر قرار باشد بارداری خارج رحمی اتفاق بیافتد به احتمال كمتری از یك بارداری طبیعی می تواند از آن جلوگیری كند.


* آسیب دیدگی لوله ها ناشی از ابتلا به عفونتهایی كه می توانند موجب التهاب و عفونت لگن یا PID شوند. بیماریهای مقاربتی بخصوص عفونت با كلامیدیا و بیماری سوزاك حتی اگر علائم واضحی برای شما نداشته باشند ممكن است سبب درگیری لوله ها شوند.


* اگر قبلا تشخیص ناباروری برای شما داده شده و یا درمان شده اید. از آنجا كه برخی از ناباروری ها به علت اختلال در لوله های رحم رخ می دهند،  در اینصورت شما نسبت به افراد عادی احتمال بیشتری برای بارداری خارج رحمی دارید.


* احتمال وقوع بارداری خارج رحمی در خانمهای مسن تر بیشتر است. برخی مطالعات نشان می دهد كه كشیدن سیگار و استفاده مرتب از دوش واژینال نیز این خطر را افزایش می دهند.

 

با دیدن چه علائمی باید به بارداری خارج رحمی شك كرد؟

علائم بارداری خارج رحمی معمولا در هفته های 6 و 7 حاملگی توسط خانمهای باردار كشف می شوند، اگر چه برخی نیز این علائم را حدود هفته چهارم دارند. در گروهی نیز بارداری خارج رحمی تا قبل از اینكه سونوگرافی سه ماهه اول بارداری انجام شود تشخیص داده نمی شود.

 

علائم ممكن است از فردی به فرد دیگر تفاوت داشته باشد و این بستگی به محل قرار گیری تخم نیز دارد. بهترین حالت این است كه بارداری خارج رحمی در مراحل اولیه و با كمترین علائم تشخیص داده شود تا از خطر پارگی لوله و خونریزی شدید جلوگیری بعمل آید. با این حال گاهی علائمی واضحی وجود ندارد. در بارداری خارج رحمی معمولا تستهای خانگی حاملگی مثبت نمی شوند، بنابراین اگر ظن قوی به حاملگی دارید و حتی بعد از تاخیر در پریود تست شما مثبت نشده است بهتر است برای انجام بررسی به پزشك مراجعه كنید.

 

اگر هر یك از علایم زیر را بخصوص در 12 هفته اول بارداری مشاهده كردید فورا با پزشك خود تماس بگیرید:

 

* درد یا گرفتگی در ناحیه شكم یا لگن. معمولا درد ناگهانی، ثابت و شدید است اما ممكن است در اوائل بصورت گهگاه و متوسط باشد. ممكن است درد را فقط در یك سمت از شكم احساس كنید و نیز می تواند به قسمتهای دیگر هم كشیده شود. احتمالا تهوع و استفراغ نیز به همراه دارد.


* درد بخش تحتانی شكم به هنگام لمس یا زمانی كه سرفه می كنید یا در حین حركات روده ها و اجابت مزاج.


* خونریزی یا لكه بینی قهوه ای. ممكن است فكر كنید كه پریود شده اید بخصوص اگر انتظار بارداری نداشته باشید. خونریزی ممكن است بصورت مداوم یا منقطع باشد.


* درد شانه در یك سمت بخصوص وقتی كه دراز می كشید بدلیل پاره شدن لوله و تحریك صفاق در ناحیه ای بین سینه و شكم رخ می دهد. این علامت برای اقدام در جهت درخواست درمان سریع پزشكی بسیار مهم است.


* اگر لوله رحم پاره شود ممكن است ضعف، گیجی یا غش كردن بدلیل از دست دادن خون و شوك نیز رخ دهد.

 

بارداری خارج رحمی چطور تشخیص داده می شود؟

 

از آنجا كه امكان وجود بسیاری از علایم فوق در یك بارداری طبیعی نیز هست، تشخیص بارداری خارج رحمی برای پزشك آسان نیست. بنابراین از روشهای زیر در تشخیص آن كمك گرفته می شود:

 

آزمایش خون و اندازه گیری مقدار HCG در خون. در یك بارداری طبیعی مقدار گنادوتروپین جفتی انسانی HCGبه سرعت افزایش می یابد و اگر سطح HCG آن طور كه انتظار می رود افزایش نیابد، به وجود نوعی بارداری غیر طبیعی مشكوك می شویم. در صورت وجود بارداری خارج رحمی، ممكن است سطح HCG افزایش یابد ولی در سونوگرافی، هیچ نشانه ای مبنی بر بارداری درون رحم دیده نمی شود.

 

معاینه داخلی از طریق واژن. احتمالا دهانه رحم بسیار دردناك بوده و ممكن است در معاینه توده ای در ناحیه لوله ها و خارج از رحم لمس شود.

 

سونوگرافی. سونوگرافی راه خوبی برای تشخیص بارداری خارج رحمی است. ممكن است با سونوگرافی بتوان بارداری لوله ای را درون لوله فالوپ مشاهده كرد. پزشك ممكن است بدلیل پارگی لوله یا خونریزی، مقداری خون در حفره شكم ببینید و یا توده ای در ناحیه لوله فالوپ یا تخمدان قابل مشاهده باشد.

 

ممكن است حتی با نجام آزمایشات فوق تشخیص قطعی امكانپذیر نباشد. گاهی در سقط نیز علائمی مشابه دیده می شود. بنابراین ممكن است پزشك فرد را تحت نظر بگیرد یا درخواست لاپاروسكوپی نماید. با استفاده از لاپاروسكوپی، بهتر می توان بارداری خارج رحمی را تشخیص داد. برش های بسیار كوچكی در ناحیه ناف و بخش تحتانی شكم ایجاد می شود و پزشك داخل شكم و اعضای لگنی را با وسیله كوچكی به نام لاپاروسكوپ مشاهده می كند. با این روش می توان محل بارداری خارج رحمی را پیدا نمود.

 


بارداری خارج رحمی چطور درمان می شود؟

 

روش درمان به زمان تشخیص و اینكه تشخیص چقدر قطعی باشد و همچنین به اندازه جنین و تكنیكهای در دسترس بستگی دارد و هدف پزشك خارج كردن جنین و حفظ توانایی باروری است.

 

اگر بارداری به وضوح در خارج از رحم بوده و اندازه جنین هنوز كوچك باشد شاید بتوان از درمان دارویی استفاده كرد. درمان غیر جراحی یك بارداری خارج رحمی بدون پارگی، استفاده از نوعی داروی ضد سرطان به نام متوتركسات است كه به صورت تزریق داخل وریدی در بیمارستان یا درمانگاه بیماران سرپایی، تجویز می شود. متوتركسات تركیبی است كه باعث مسموم شدن سلول ها و خاتمه بارداری می شود. در صورتی كه سطح HCG پس از این روش درمانی كاهش یابد، نشانه به پایان رسیدن بارداری است و پس از آن علایم نیز بهبود می یابندبا این حال ممكن است بعد از استفاده از دارو نیز نهایتا نیاز به جراحی وجود داشته باشد.

 

اگر وضعیت مادر خوب بوده و جنین نیز هنوز خیلی بزرگ نشده باشد كه آسیب به لوله های رحمی وارد كرده باشد می توان از جراحی لاپاروسكوپی نیز برای خارج كردن آن استفاده كرد. همانطور كه در بالا توضیح داده شد با استفاده از یك دوربین بسیار كوچك داخل لگن مشاهده شده و جراحی نیز با لوازم بسیار ریز و دقیق انجام می شود. این عمل با بی حسی موضعی انجام می شود و نقاهت آن كمتر از یك هفته خواهد بود. البته نیاز به تجهیزات و پزشك متخصص كاملا ورزیده در استفاده از این روش دارد.

 

در صورتی كه افزایش سن بارداری و سایز جنین منجر به آسیب جدی در ناحیه شده و یا خونریزی شروع شده باشد بهترین روش جراحی با بیهوشی و باز كردن شكم است تا جنین و كلیه نسوج آسیب دیده خارج شود. ممكن است در شرایطی بتوان لوله رحم را ترمیم كرد اما گاهی لازم است كل یك لوله خارج شود و این مساله روی توانایی باروری در آینده تاثیرگذار خواهد بود. دوره نقاهت در جراحی شكمی حدود 6 هفته خواهد بود.

 

بنابراین بهتر است سعی شود كه پیش از پارگی و تخریب لوله، بارداری لوله ای تشخیص داده شود. با تشخیص زود هنگام می توان مانع از بروز خونریزی داخلی بدلیل پارگی و خونریزی لوله و احتمالا از دست دادن لوله رحمی شد. اغلب بارداری های خارج رحمی حدود هفته های 6 تا 8 بارداری شناسایی می شوند. كلید تشخیص زود هنگام، توجه به علائم و رابطه مناسب بین شما و پزشك و بحث در مورد وجود هر نوع علامت و شدت آن است.

 


آیا بعد از یك بارداری خارج رحمی می توان یك بارداری طبیعی و سالم را تجربه كرد؟

 

بله. هر چه زودتر بارداری خارج رحمی تشخیص داده و درمان شود صدمات كمتری به لوله های رحم وارد شده و شانس یك حاملگی عادی را در آینده افزایش می دهد. حتی اگر خانمی یكی از لوله هایش را از دست بدهد باز هم می تواند مادامی كه یك لوله رحم سالم دارد بطور عادی باردار شود. با این حال در آینده به محض آگاهی از بارداری باید به پزشك خود اطلاع دهد تا سونوگرافی زودهنگام و بررسی های لازم انجام شود.

 

جای امیدواری است كه اگر تحت شرایطی خانمی هر دو لوله رحم خود را از دست بدهد، می تواند از روشهای درمان ناباروری مانند IVF برای قرار دادن تخمك لقاح یافته در محل مناسب استفاده كند و دوران بارداری را بگذراند.

 


احتمال وقوع یك بارداری خارج رحمی دیگر چقدر است؟

 

بطور كلی این احتمال حدود 10 تا 15 درصد است، بسته به اینكه علت اولین بارداری خارج رحمی چه بوده و از چه روش درمانی استفاده شده است. در واقع اگر دلیل اولیه شما عفونت و انسداد لوله ای باشد ممكن است همان تاثیر را بر لوله رحم دیگر شما گذاشته باشد و در این حالت ممكن است احتمال وقوع مجدد آن به 85 تا 90 درصد نیز برسد.پ

 


با غم از دست دادن و سوگ ناشی از این حادثه چه باید كرد؟

 

این تجربه ممكن است برای شما خیلی ناراحت كننده باشد، به هر حال شما یك بارداری را از دست داده اید و این برایتان سخت است كه بخواهید دوباره حامله شوید. بعلاوه ممكن است تحت یك عمل جراحی قرار گرفته باشید و در دوران نقاهت آن بسر می برید و تغیرات هورمونی سریع نیز ممكن است حالت كلافگی و افسردگی در شما ایجاد كرده باشد. بنابراین بهتر است قبل از اینكه بخواهید دوباره باردار شوید فرصت كافی به خود بدهید تا از نظر جسمی و بخصوص از نظر عاطفی به وضعیت مطلوبی برسید. بسیاری از متخصصین توصیه می كنند كه حداقل 3 ماه صبر كنید تا بدن شما شرایط سلامتی را بدست آورده باشد. (به یاد داشته باشید كه ریسك بارداری خارج رحمی مجدد حتی بعد از این 3 ماه كاهش نمی یابد و به عواملی بستگی دارد كه قبلا به آن اشاره شد.) به هر حال ممكن است شما برای بارداری بعدی بسیار مشتاق باشید و یا برعكس وحشت زده و محتاط شوید.

 

در عین حال همسر شما نیز ممكن است غمگین باشد و احساس درماندگی كند و در این شرایط نداند كه چطور باید عواطف خود را بیان كرده و از شما نیز حمایت كند. این واقعه ممكن است زندگی مشترك شما را تحت فشار قرار دهد و از سوی دیگر ممكن است بتوانید از این فرصت برای نزدیكتر شدن به هم استفاده كنید؛ بیشتر در مورد احساسات و نگرانیهایتان و آنچه فكر می كنید با یكدیگر صحبت كنید. خیلی خوب است اگر به یك مشاور روانشناسی یا روانپزشك برای كمك در تسریع بهبودی از این سوگ مراجعه كنید.


دیدگاه ها()   
   

مردها معمولا فکر می‌کنند همه‌چیز را درباره رابطه جنسی با زنان می‌دانند اما دایره‌المعارف جنسی که شما در  مغزتان دارید، ممکن است حاوی خطاها و نقص‌های اساسی درباره امور جنسی زنان باشد، خطاهایی که ممکن است به اشتباهات جنسی بینجامد....

5 نکته‌ای که در زیر می‌آوریم از مشکلات شایع مردان در روابط جنسی است:

1.چیزهایی که همسرتان می‌خواهد می‌دانید

مردان اغلب فکر می‌کنند که می‌دانند همسرشان چه می‌خواهد. اما همه زنان مشابه هم نیستند. به گفته کارشناسان آموخته‌های مردان حتی از تجربیات همسر قبلی‌شان ممکن است در مورد همسر فعلی‌شان صدق نکند. این موضوع نه تنها در مورد ترجیحات جنسی بلکه در مورد روابط عاطفی هم صدق می‌کنند. زنانی هستند که نمی‌توانند با فعالیت جنسی رابطه عاطفی با همسرشان برقرار کنند و زنانی هستند که به سادگی با همسران‌شان رابطه عاطفی برقرار می‌کنند و بقیه زنان در میانه این طیف قرار می‌گیرند.


2. احساس جنسی مردان و زنان مشابه هم است


هنگامی كه مردی با زنی مقاربت می‌کند، دخول آلت مردانه به قدری حس قوی‌ای در مرد ایجاد می‌کند که نمی‌تواند تصور کند که ممکن است زن احساس مشابهی نداشته باشد. ممکن است او احساسی مانند احساس شما هنگام مشت‌خوردن به شکم پیدا کند که باعث تهوع شما می‌شود.

 

3. از ساختمان بدن زن اطلاعات کاملی دارید

اغلب مردان به طور کلی می‌دانند که کلیتوریس کجاست و کجا می‌توانند آن را پیدا کنند. اما نمی‌شود گفت آنها واقعا عمل آن را درک می‌کنند. 30 سال پیش در شروع به اصطلاح «انقلاب جنسی» یک کتاب پرفروش به نام «لذت امور جنسی» توجه مردم را به اهمیت کلیتوریس در ایجاد ارگاسم جلب کرد. اما این عقیده که زنان باید بتوانند از طریق دخول آلت مردانه در واژن به ارگاسم برسند، هنوز میان بسیاری از مردان باقیمانده است.

 

بسیاری از درمانگران در این حوزه با مردانی برخورد می‌کنند که می‌گویند: «زنم بدون تحریک کلیتوریس به ارگاسم نمی‌رسد» و تقاضای کمک می‌کنند و پاسخ این است بسیاری از زنان اصولا با تحریک کلیتوریس است که به ارگاسم می‌رسند. مردان همچنین در مورد نحوه لمس کلیتوریس و حساس‌بودن آن ناآگاه هستند. از طرف دیگر در برخی از زنان لمس کلیتوریس احساس خاصی ایجاد نمی‌کند یا حتی ممکن است دردناک باشد. برخی از آنها هم لمس غیرمستقیم کلیتوریس را ترجیح می‌دهند.

 

چگونه می‌توانید بفهمید که همسرتان چه نوع لمسی را دوست دارد؟‌ سعی کنید از او بپرسید.

 

4. مرطوب شدن دستگاه تناسلی زن به معنای تحریک‌شدن او است

گاهی مردان پیش از انجام مقاربت منتظر می‌مانند تا دستگاه تناسلی خارجی زنان برای دخول به قدر کافی مرطوب و لغزنده شود. لازم نیست در این مورد نگران باشید.

کارشناسان می‌گویند اینکه مرطوب‌شدن دستگاه تناسلی خارجی زن به معنای تحریک‌شدن کامل اوست، باوری نادرست است.

 

برخی از زنان نسبت به زنان دیگر مرطوب‌تر می‌شوند و اینکه میزان نرم‌شدگی طبیعی این منطقه در یک زن از روزی به روز دیگر متفاوت است. این میزان رطوبت با مرحله‌ چرخه ماهیانه که زن در آن قرار دارد نیز تغییر می‌کند و ممکن است تحت تاثیر استرس و داروها هم باشد.


5. سکوت طلایی است

خیلی از مردان فکر می‌کنند که هنگام آمیزش جنسی باید ساکت باشند اما تا شما حرف نزنید همسرتان نمی‌فهمد از چه چیزهایی راضی هستید و از چه چیزهایی ناراضی. اگر می‌خواهید احترام‌تان را به همسرتان حفظ کنید،‌ باید بدانید که زنی که می‌خواهد شما را ارضا کند، از اینکه او را هدایت کنید‌ احتمالا بیشتر ممنون خواهد شد. به گفته کارشناسان به کار بردن جملات ساده‌ای مانند «این جوری دوست دارم» می‌تواند به ارتباط جنسی شما کمک کند.


دیدگاه ها()       

رییس انجمن علمی ‌سلامت خانواده ایران تاکید کرد:«اختلاف سنی زیاد چه از طرف زن و چه از طرف مرد مشکلاتی را در روابط جنسی آنها بوجود می آورد.»


دکتر محمدرضا صفری نژاد در گفتگو با خبرنگار سلامت نیوز گفت:«تفاوت سنی میان زن و شوهر بایستی در حد معقولی باشد و در صورتی که تفاوت سنی میان زن و شوهر زیاد باشد مشکلات بسیاری در زندگی زناشویی آنها بوجود می آید که از جمله مهمترین آن مشکلات روابط جنسی و ارضاء زوجین است.»


این استاد دانشگاه علوم‌ پزشكی ارتش ادامه داد:«اختلاف سنی زیاد چه از طرف زن و چه از طرف مرد مشکلاتی را در روابط جنسی آنها بوجود می آورد و ما اصطلاحی به اسم یائسگی زنانه و یائسگی مردانه داریم.همانطور که می دانید زنان در سن 40 تا 50 سالگی اکثرا دچار یائسگی می شوند و هورمون های مردانه در مردان نیز بعد از سن 50 سالگی کم کم رو به کاهش می‌رود حال اگر زوجی تفاوت سنی بالایی داشته باشند به عنوان مثال اگر زنی 15 سال تفاوت سنی با همسر خود داشته باشد در زمانی که هنوز او جوان است و یائسه نشده است همسرش توانایی برقراری رابطه جنسی نداشته و یا نمی تواند روابط جنسی متعددی با همسر خود داشته باشد و انتظار وی را برآورده کند که عکس این موضوع هم صادق است.»


وی تصریح کرد: «اگر زنی از همسر خود بزرگتر بوده و اختلاف سنی بالایی با همسر خود داشته باشد زمانی که سن وی بالاتر می رود به دلیل تغییرات فیزیولوژیکی که در بدن وی رخ می دهد در برقراری روابط جنسی با همسرش دچار مشکل می شود.»


رییس انجمن علمی سلامت خانواده ایران خاطر نشان کرد:«اختلاف سنی بالا میان زوجین آنها را به هنگام بچه دار شدن نیز دچار مشکل می کند به این صورت که یکی از زوجین که سن بالاتری دارد تحمل سر و صدای نوزاد خود را ندارد و یا به دلیل بالا بودن سن احتمال اینکه ممکن است هر اتفاقی برای وی افتاده و فرزند وی از نعمت داشتن پدر محروم بماند.

 

بنابراین می توان گفت اختلاف سنی بالای میان زوجین می تواند در بسیاری از مسائل خانوادگی تاثیرگذار باشد.»


دیدگاه ها()       
  • تعداد کل صفحات :17  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...