تبلیغات
مجله اینترنتی جوان آنلاین - توضیحاتی در مورد آلت تناسلی زنان!

مجله اینترنتی جوان آنلاین
جوان آنلاین دریچه ای رو به دنیای نوین و تبادل اطلاعات مفید

بازدید : مرتبه
تاریخ : جمعه 6 بهمن 1391

مباحثی که در اینجا به آن میپردازیم

فرج

چوچوله

لابیای بزرگ و کوچک

پرده مهبل یا پرده بکارت

روند تکامل

انواع پرده بکارت

پرده بکارت در سایر حیوانات

بکارت در فرهنگ عامه

عوامل موثر در پاره شدن پرده بکارت

مهبل


دستگاه تناسلی زنان
از دو بخش خارجی و داخلی تشکیل شده است. دستگاه تناسلی خارجی شامل فرج (شامل چوچوله و لابیای بزرگ و کوچک ) ، پرده بکارت و ورودی مجرای مهبل(واژن) می‌باشد. مهبل بخش مشترک با دستگاه تناسلی داخلی است. دستگاه تناسلی داخلی شامل مهبل، رحم(زاهدان) ، لوله‌های رحمی(فالوپ) و تخمدان‌ها می‌باشد.


فرج

به بخش بیرونی اندام تناسلی زن، فَرْج گفته می‌شود. بخش درونی این اندام مهبل نام دارد. دارای قسمت‌های‌ مختلفی است از آن جمله می‌توان به موهای‌شرمگاه، لبهای‌کوچک، لب‌های بزرگ و چوچوله (کلیتوریس) که حساس‌ترین قسمت جنسی فرج است اشاره کرد.

«برای مشاهده تصویر کلیک کنید»

چوچوله

چوچوله یا Clitoris ( کلیتوریس) اندام جنسی اسفنجی قابل تحریکی است که دارای رگ‌ها و اعصاب فراوان می‌باشد.
این اندام فقط در پستانداران ماده وجود دارد. در انسان بخش دکمه مانند و قابل رویت آن نزدیک اتصال لب‌های کوچک به هم، در بالای خروجی پیشابراه و مهبل قرار دارد.

می‌توان گفت چوچوله تحریک‌پذیرترین اندام جنسی در دستگاه تولید مثل زنان بوده و هنگام اوج لذت جنسی با تجمع خون به اندازه‌ای تا دو برابر اندازه‌ٔ همیشگی نیز خواهد رسید.

چوچوله از بخش‌های زیر تشکیل شده‌است.

محور چوچوله clitoral Shaft، کاپوت چوچوله Clitoral Hood ، سَر چوچوله. Clitoral Glans

لابیای بزرگ و کوچک

لابیای بزرگ labia major و لابیای کوچک labia minor در بخش بیرونی فرج قرار دارند.


پرده مهبل

پردهٔ مهبل یا پردهٔ بکارت بافت نازکی است از جنس مخاطی مشابه با دیواره واژن که ورودی مهبل را به صورت ناقص می‌پوشاند. این پرده در بخش خارجی دستگاه تناسلی زنان قرار دارد و در دهانه واژن واقع شده‌است.پیدایش این پرده بر اثر تکامل جداگانه دستگاه تناسلی داخلی (مثل مهبل) و دستگاه تناسلی خارجی (لبه‌های فرج) جنین در دوران بارداری است.مهبل جنین در مراحل اولیه رشد به شکل یک بند توپر در داخل بدن است و راهی به بیرون ندارد.

این بند به مرور تو خالی شده و به شکل لوله‌مانندی در می‌آید اما کماکان در داخل بدن قرار داشته و به پوست ختم می‌شود. در این مرحله پوست موجود در مقابل مهبل به تدریج مضمحل شده و ورودی مهبل را تشکیل می‌دهد. پوستی که قبلا در محل ورودی مهبل قرار داشته‌است جذب دیواره لوله مهبلی می‌شود اما در این روند لایه نازکی از آن در نزدیکی ورودی مهبل باقی می‌ماند و عضوی پرده‌ مانند را تشکیل می‌دهد.

تا پیش از کشف پرده مهبلی دلیل درد و خونریزی بیشتر زنان در اولین آمیزش جنسی ناشناخته بود و فرضیات اشتباهی در این مورد مطرح شده بود. برای مثال یکی از پزشکان سده‌های میانه تصور می‌کرد یک غده گوشتی چسبیده به دیواره مهبل وجود دارد که در آمیزش جنسی از جا کنده می‌شود و یا پزشک دیگری معتقد بود پنج رگ در در لبه واژن قرار دارند که در جریان آمیزش پاره می‌شوند. ابن سینا نخستین پزشکی بود که پاسخ درستی به این معما ارائه داد و دلیل آن را وجود یک لایه یا برآمدگی پوستی در ورودی واژن دانست که با آمیزش جنسی آسیب دیده و موجب درد و خون‌ریزی می‌شوند.

آندرئاس وسالیوس کالبدشناس فلمی در سال ۱۵۴۴ نخستین شخصی شد که به طور عملی و از طریق تشریح بدن وجود این تکه پوست کوچک را ثابت کرد. توضیح ابن سینا در مورد علت این درد و خونریزی درست بود اما وی در این مورد که خفت‌وخیز قطعا باعث آسیب به این پرده می‌شود، اشتباه می‌کرد. هرچند گاهی اوقات این پرده در جریان دخول صدمه می‌بیند اما همیشه این طور نیست و حتی در صورت صدمه دیدن هم ممکن است دردناک و همراه با خونریزی نباشد. در هرحال این موضوع موجب شهرت این پرده و گره خوردن آن با مفهوم «بکارت» شده‌ و آن را به پرده بکارت معروف کرده‌است. پیدایش مفهوم بکارت به اعتقاد مردم‌شناسان در عصر نوسنگی و همزمان با اهلی‌سازی جانداران (حدود ۱۰ هزار سال پیش) بوده‌است.

پرده بكارت در حقیقت یك غشای نازك، همراه با سوراخ یا سوراخهایی برای عبور جریان خونریزی عادت ماهیانه از درون آن، و چیزی كه بطور مشخص ورودی واژن زنان رو مسدود كرده است. این كه موجودیت و مفهوم پرده بكارت چیست یكی از اسرار جاودانه و نهفته در بدن زنان است. پرده بکارت شکل ثابتی ندارد و در افراد مختلف اشکال متفاوتی دارد. اما نبود آن فقط در ۰٫۰۳٪ زنان اتفاق می‌افتد. در این افراد مرحله شکل‌گیری ورودی مهبل بیش از حد معمول پیشرفت کرده و بافت باقی‌مانده در ورودی واژن به قدری کوچک شده که قابل مشاهده به عنوان یک پرده نیست.

 

روند تکامل پرده بکارت

برخی پرده بکارت را موجب حفظ دستگاه تناسلی از بیماری‌های عفونی در دوره جنینی می‌دانند. عده‌ای نیز پردهٔ بکارت را عضوی در حال تحلیل رفتن می‌دانند (مانند آپاندیس و انگشت کوچک پا). در برخی جانواران مانند اسب، وجود پرده مانع از بیرون ریختن منی از مهبل در هنگام جفت‌گیری می‌شود که در بقای نسل موثر است به نظر می‌رسد که پردهٔ بکارت نمونهٔ تحلیل‌رفتهٔ این عضو در انسان باشد اما دلیل زیست‌شناختی آن در انسان مشخص نیست.


انواع پرده بکارت

پرده‌های بکارت شکلهای گوناگونی دارند که اصلی‌ترین آنها بدین قرارند:
• حلقوی (قابل اتساع و غیر قابل اتساع)- در این نوع، پرده بکارت به شکل حلقه‌ای پیرامون ورودی مهبل را پوشانده‌است. پرده حلقوی قابل اتساع با آمیزش جنسی پاره نمی‌شود.

• مثلثی - شایع‌ترین نو

• مُشَبَک - در این حالت پرده بکارت سراسر مدخل مهبل را پوشانده ولی دارای چندین روزنه‌است.

• بدون منفذ

• عدم وجود پرده به طور طبیعی

• دندانه‌دار

• پرده بسیار محکم


در سایر حیوانات

در بسیاری از پستانداران که اعضای تناسلی مشابهی با انسان دارند پرده بکارت وجود دارد. پستاندارانی مانند: شامپانزه، فیل، گوسفند آبی، نهنگ، و اسب.


بکارت در فرهنگ عامه

نام پردهٔ بکارت از تصور نادرستی سرچشمه می‌گیرد که وجود آن را نشان نبود رابطهٔ جنسی می‌داند. این باوری نادرست است، زیرا برخی بدون آن متولد می‌شوند و به ویژه در مورد پرده حلقوی قابل اتساع، هم با وجود دخول جنسی پوسته کماکان حفظ می‌شود. لازم به ذکر است که پرده بکارت ممکن است در موقعیت استاندارد از نظر عمق نباشد و حتی گاهی اوقات با دخول جنسی پس از مدتها نیز پاره نشود که خود نیاز به جراحی کوچک جهت برداشتن آن دارد.

 

عوامل موثر در پاره شدن پرده بکارت

برخی فعالیت‌ها می‌تواند سبب آسیب و پارگی برگشت ناپذیر پرده بکارت شود از جمله:

• ورزش‌های سنگین از جمله ژیمناستیک

• برداشتن وزنه سنگین

• ضربه‌های شدید در منطقهٔ واژن (مانند لگد خوردن)

• عمل خودارضایی اگر همراه با داخل کردن یک شئی به داخل واژن باشد.

• تصادف

• عملهای لگنی وخیم

• برخی نیز بطور مادرزادی با مشکل آسیب یا حتی نبود پرده بکارت مواجه هستند

• انجام نزدیکی و فعالیت جنسی با مرد (دخول آلت تناسلی)

تمامی مسائل ذکر شده بالا توسط پزشک قابل معاینه و تشخیص صد در صد می‌باشد.

 

مَهبَل 

مَهبَل یا واژن یا  نیامه بخش درونی اندام تناسلی زن استقطر سوراخ بیرونی آن در حدود ۲ سانتی متر است. طول آن بین ۹ و ۱۱ سانتی متر است.و تحت زاویهٔ ۷۰ درجه نسبت به افق قرار دارد. درون آن به وسیله ماده‌ای لزج برای تساهل در ورود و خروج آلت تناسلی مردانه لیز و لغزنده می‌شود. همچنین خون عادت ماهانه از این سوراخ خارج می‌گردد. محل قرار گرفتن آلت مردانه و راهی برای تولد نوزاد می‌باشد.




طبقه بندی: مقالات تـنــظیم خانــواده، 
برچسب ها: آلت تناسلی زنان، فرج، چوچوله، لابیای بزرگ، انواع پرده بکارت، پاره شدن پرده بکارت، کلیتوریس،
دنبالک ها: آموزش مسائل زناشویی،
سردبیر مجله محسن کاظمی

تـــبـــلـــیـــغـــات
نظرسنجی سایت
چه چیزی به شما بیشتر آرامش میده؟